niedziela, 2 marca 2014

Wo­do­spa­dy Wik­to­rii

Wo­do­spa­dy Wik­to­rii
Ten spek­ta­ku­lar­ny cud na­tu­ry, zwany rów­nież Mo­si­ca­tun­ga (czyli Dym, który brzmi), leży na gra­ni­cy Zim­ba­bwe i Za­mbii, na rzece Za­mbe­zi. Ma 120 me­trów wy­so­ko­ści i 1800 sze­ro­ko­ści, a co se­kun­dę prze­pły­wa przez niego około 9 mi­lio­nów li­trów wody! W za­sa­dzie skła­da się on z trzech mniej­szych wo­do­spa­dów: Głów­ne­go, Wschod­nie­go i Tę­czo­we­go. Po­łu­dnio­wa część Wo­do­spa­du znaj­du­je się w parku na­ro­do­wym Wo­do­spa­dy Wik­to­rii w Zim­ba­bwe. Jest wpi­sa­ny na listę świa­to­we­go dzie­dzic­twa UNE­SCO. Zo­stał od­kry­ty w 1855 roku przez szkoc­kie­go mi­sjo­na­rza i ba­da­cza Da­vi­da Li­ving­sto­ne'a.

Ka­nion An­ty­lo­py

Ka­nion An­ty­lo­py
Szcze­li­no­wy Ka­nion An­ty­lo­py, le­żą­cy w ame­ry­kań­skim sta­nie Ari­zo­na, na te­re­nie re­zer­wa­tu In­dian Na­wa­ho na­le­ży do naj­pięk­niej­szych miejsc na ziemi. Roz­gry­wa­ją­ce się w jego wą­skich ko­ry­ta­rzach i gro­tach spek­ta­kle świa­tła i cie­nia po­tra­fią za­uro­czyć nawet naj­bar­dziej wy­ma­ga­ją­cych. Jest to nie tylko wy­jąt­ko­wa atrak­cja tu­ry­stycz­na, ale też raj dla fo­to­gra­fi­ków.

Je­zio­ra Pli­twic­kie,

Je­zio­ra Pli­twic­kie,
Tam gdzie za­gi­na się cha­rak­te­ry­stycz­ny "rogal" Chor­wa­cji (mó­wi­my tu rzecz jasna o kształ­cie na mapie) leży jedno z tych miejsc, któ­re­go nie wolno omi­nąć - Park Na­ro­do­wy Je­zior Pli­twic­kich. Odkąd wy­bu­do­wa­no wy­god­ną au­to­stra­dę, za­glą­da tu nieco mniej tu­ry­stów, co wcale nie od­bie­ra uroku temu cza­ro­dziej­skie­mu za­kąt­ko­wi. Park Na­ro­do­wy obej­mu­je kom­pleks szes­na­stu je­zior kra­so­wych po­łą­czo­nych ponad 90 wo­do­spa­da­mi. Dzię­ki dużej za­war­to­ści roz­pusz­czo­ne­go w wo­dzie wę­gla­nu wap­nia je­zior­ka po­sia­da­ją nie­ziem­sko tur­ku­so­wy kolor, a ma­low­ni­czo­ści do­da­ją po­ro­śnię­te mie­sza­ny­mi la­sa­mi stro­me brze­gi.

Amazonia

Amazonia stanowi ponad połowę wszystkich lasów deszczowych oraz największy i najbogatszy gatunkowo obszar na planecie. Region jest zamieszkany przez około 2,5 miliona amazońskich gatunków owadów, dziesiątki tysięcy gatunków roślin i około 2000 gatunków ptaków i ssaków. Do dzisiaj sklasyfikowano tam naukowo co najmniej 40 000 gatunków roślin, 3000 gatunków ryb, 1294 gatunków ptaków, 427 gatunków ssaków, 428 gatunków płazów i 378 gatunków gadów. Mieszka tu około 20% wszystkich ptaków Ziemi. Do dzisiaj skatalogowano około 438 000 gatunków roślin o znaczeniu ekonomicznym lub kulturowym, ale nadal pozostało dużo takich, które nie zostały jeszcze opisane, ani nawet odkryte.

Mount Everest

Mount Everest, Czomolungma, Qomolangma lub Sagarmatha (nepal.: सगरमाथा) – najwyższy szczyt Ziemi (8850 m n.p.m.), ośmiotysięcznik położony w Himalajach Wysokich (Centralnych), na granicy Nepalu i Chińskiej Republiki Ludowej (Tybetu).
Jest zbudowany z granitów, gnejsów oraz z wapieni i łupków. Tworzy potężny masyw podcięty z trzech stron lodowcami (najdłuższe Khumbu i Rongbuk – ok. 17 km).
Przez miejscową ludność uważany za siedzibę bogów. Odkryty i po raz pierwszy zmierzony przez geodetów brytyjskich w połowie XIX wieku, po raz pierwszy zdobyty 29 maja 1953 roku. Mount Everest do roku 1865 nosił nazwę Szczyt XV, nadaną przez Indyjską Służbę Topograficzną. W roku 1865 na cześć walijskiego geodety i kartografa sir George'a Everesta, który zainicjował prace nad mapą Indii, nadano szczytowi nazwę Mount Everest.
Po tybetańsku nosi nazwę Czomolungma, czyli Bogini Matka Śniegu lub Bogini Matka Ziemia, po nepalsku Sagarmatha, czyli Czoło Nieba, zaś w języku chińskim 珠穆朗玛峰 Zhūmùlǎngmǎ Fēng.
Często jest nazywany również Dachem Świata.

Mount Rushmore

Mount Rushmore (Góra Rushmore) – góra leżąca w Black Hills w hrabstwie Pennington na zachodzie stanu Dakota Południowa, w której w latach 1927–1941 wykuto pomnik o nazwie Mount Rushmore National Memorial.
Pomnik składa się z czterech głów prezydentów USA, szczególnie znaczących dla historii tego kraju. Każde popiersie ma wysokość ok. 18 m. Przedstawieni tam prezydenci to (od lewej): George Washington (początek budowy 1930), Thomas Jefferson (1936), Theodore Roosevelt (1939) oraz Abraham Lincoln (1937).
Pomnik wykuwany był przez 14 lat (1927–1941), w głównej mierze przez rzeźbiarza Gutzona Borgluma (1867–1941), w granitowej skale Mount Rushmore, za pomocą ładunków wybuchowych, młotów i ciężkiego sprzętu. Do pomocy miał przydzielonych blisko 400 robotników i rzeźbiarzy, wśród których znajdował się także późniejszy twórca pomnika Szalonego Konia – Korczak Ziółkowski. Borglum zmarł na 7 miesięcy przed zakończeniem prac, a rzeźbę dokończył jego syn, Lincoln.
Indianie, w szczególności Dakotowie, postrzegają go jako bezczeszczenie ich miejsc świętych.
Około 15 km na południowy zachód w linii prostej od Mount Rushmore znajduje się Pomnik Szalonego Konia.

sobota, 1 marca 2014

Wyspy Marieta

Wyspy Marieta (hiszpański Islas Marietas) to grupa małych niezamieszkałych wysp położonych kilka kilometrów na zachód od wybrzeży Puerto Vallarta (Meksyk). Stały się one bardzo popularnym kierunkiem turystycznym głównie ze względu na przepiękne krajobrazy oraz obfite życie morskie – wynika to głównie z wprowadzonego przez rząd meksykański zakazu połowów i polowań na tych terenach. 
Wyspy te powstały tysiące lat temu w wyniku aktywności wulkanicznej, jednak na wielu z nich swoje piętno odcisnęła ludzka działalność. Z początkiem XX wieku meksykański rząd postanowił prowadzić tutaj działania wojskowe. Testowano głównie ładunki wybuchowe, a liczne eksplozje przyczyniły się do powstania niesamowitych formacji skalnych i jaskiń.
Być może w ten właśnie sposób powstała ta ukryta plaża. Do plaży prowadzi jedna droga przez tunel wodny, a tam ...
Złocisty piasek, krystalicznie czysta woda, a dla nurków możliwość podziwiana podwodnego życia – tysięcy gatunków ryb tropikalnych, żółwi morskich, ośmiornic, mant, czy dzikich delfinów. Prawdziwy raj na ziemi.

Strokkur

Strokkur to gejzer w południowo-zachodniej Islandii, około 80 km na wschód od jej stolicy - Rejkiawiku. Kilkakrotnie w ciągu godziny, niekiedy nawet co 4-10 minut niebieskawo zielona kopuła wrzącej wody pojawią się nad 3-metrowym otworem w basenie. Pióropusz wrzącej wody gwałtownie wznosi się w powietrze, na wysokość 22 metrów. Para Ulatuje z sykiem i wody uspokajają się aż do następnej erupcji.
Słowo gejzer wywodzi się od Stori Geysir (Wielki Gejzer), gorącego źródła z okresowo wytryskującą wodą, znajdującego się w tym samym rejonie co Strokkur. Stori Geysir wykazywał niegdyś dużą aktywność. Obecnie woda wytryskuje z niego sporadycznie.
Gejzery występują w miejscach, gdzie magma (płynna skała) zalega tuż pod powierzchnią ziemi. Woda zbierająca się w podziemnych zbiornikach podgrzewana jest przez gorące skały.

Angel Falls

Angel Falls ( hiszpański : Salto Angel ; język Pemon : Kerepakupai Vena , czyli "wodospad najgłębszym miejscu", lub Parakupá Vena , czyli "spadek od najwyższego punktu") jest Wodospad w Wenezueli . To jest na świecie drugi najwyższy wodospad ciągły , o wysokości 979 m (3212 stóp) i zanurzyć na 807 m (2648 stóp). Wodospad spada na krawędzi Auyantepui góry w Parku Narodowym Canaima ( hiszpański : Parque Nacional Canaima), wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa w Gran Sabana regionu Bolívar państwa . Wysokość 979 m postać (3212 ft) składa się głównie z głównej spadku, ale również zawiera około 400 m (0,25 mil) z nachylonych kaskadami i progami poniżej spadku i 30 metrów (98 stóp), wysoki zanurzyć w dół od kaskady kości skokowej.

Caño Cristales

Kolumbijska rzeka Caño Cristales jest nazywana rzeką pięciu kolorów. Uznana przez turystów i podróżników za najpiękniejszą rzekę świata. Rzeka wprawia w zachwyt swą wspaniałą rzeźbą terenu i bajkowymi kolorami. Przez większą część roku wygląda jak każda inna rzeka – toczy ciemną wodę, a głazy porastają zielone mchy. Przez chwilę wygląda jednak jak prawdziwa papuga.W porze deszczowej przybywa sporo wody, w dodatku płynie ona szybko, w wyniku czego mchy i glony z dna są pozbawione światła słonecznego. Pora sucha także nie sprzyja życiu, bo poziom wody staje się z kolei zbyt niski. W krótkim okresie między porą deszczową a suchą następuje zakwit mchów i glonów, co daje niesamowite kolory. Rozmaitość odcieni żółtego, zielonego, błękitu, czerwieni i szarości aż poraża.Rzeka ma zaledwie 100 km długości i 20 m szerokości. Czerwony kolor pochodzi od makrofitów Macarenia clavigera. Kolumbijskie biura podróży organizują wycieczki do znajdującego się w pobliżu Caño Cristales miasta La Macarena. Ponieważ do rzeki nie prowadzą drogi, trzeba się tam dostać konno.